Lubczyk

Lubczyk

Pochodzący z Azji południowo-zachodniej lubczyk ogrodowy należy w wielu krajach do hodowanych roślin przyprawowych. Najlepszy smak mają świeże, w miarę młode części rośliny. Jest to dochodząca do 2 metrów bylina o mocnym korzeniu. Na wiosnę z korzenia wyrastają jasnozielone pędy, które stopniowo przeistaczają się w ciemnozielone, rozgałęzione, długie łodygi z nielicznymi ząbkowanymi liśćmi. Na końcach łodyg tworzą się bladożó łte, baldaszkowate kwiatostany. Wszystkie części rośliny wydają przy dotknięciu charakterystyczny zapach. Do przyprawiania potraw nadają się młode, jasnozielone, świeże liście. Zarówno części naziemne, jak i korzeń uważa się od starożytności za afrodyzjak. Ze świeżego korzenia sporządza się napoje miłosne, którym nie może się podobno oprzeć najbardziej oporna dziewczyna. Roślina uchodzi za symbol miłości.

Jako przyprawę stosuje się świeże i wysuszone liście i korzenie, a także owoce lubczyka. Liści używa się jako przyprawy do zup, zwłaszcza kartoflanki, pomidorowej i rosołu. Korzenie świeże i wysuszone są doskonałą przyprawą do sałat zielonych,mieszanek warzywnych, ciemnych sosów, mięsa baraniego, króliczego i drobiu. Owoce znajdują zastosowanie przy wypieku białego pieczywa domowego z dodatkiem sera. Korzenie lubczyka wchodzą w skład przypraw do zup typu "Maggi".